Wanneer ik op een zonnige dag langs de landerijen in Hierden fietst komt er een herinnering boven drijven. Soms heb je van die herinneringen die onuitwisbaar zijn. Zo’n acht jaar geleden kreeg ik de opdracht om stoelmassages te verzorgen in het Zaantheater van Zaandam. Samen met een collega die ik nog niet eerder ontmoet had.

De zon scheen vroeg en het beloofde een mooie dag te worden. Een uur rijden voor een leuke opdracht is niet erg. Zeker niet voor een bijzondere doelgroep. De dag in het theater was georganiseerd voor mensen die niet zelfstandig kunnen wonen en hier begeleiding in nodig hebben. De begeleiders van de bewoners waren er ook. De bedoeling was om iedereen in het zonnetje te zetten.

Overal liepen er entertainers rond en de sfeer was hilarisch. Mijn collega Andre en ik stonden vlak naast het podium. Om het podium heen stonden nog meer dienstverleners zoals kappers, visagiste en schoonheidsspecialisten. Op het podium stond een groot rad met daarop de prijzen geplakt. Voordat de prijzenshow zou beginnen werd iedereen als prijs voorgesteld door een presentator met enorm veel humor. Wij werden voorgesteld als de stoelmasseurs waar je je drukpunten na kunt laten kijken. Waarop André en ik in de lach schoten.

Voor iedere bewoner werd een wens vervult of een hilarisch alternatief verzonnen. Zo wilde een man als vrouw verkleed worden. Iemand die wilde vliegen werd in een kraan omhoog getakeld samen met de begeleiders. De lievelings cavia’s van een bewoonster werd uitgelicht in een video film. Daarnaast werden vele prijzen weggeven zoals de stoelmassages.

 

“Ha mop, mag ik bij jou “ Een dame op leeftijd komt mij tegemoet. Ze draagt een legging met tijgerprint en heeft hoog geblondeerd haar. Natuurlijk mag dat en ze neemt plaatst. Wanneer ik de gebruikelijke vragen stelt zegt ze nogmaals met haar Amsterdams accent “Moppie, zou je ook een beetje op mijn haar willen letten want ik kom net bij de kapster vandaan”. Ondanks dat ze de massage eng vond was ze opgelucht, “dank je wel, mop” en ze verdwijnt in de menigte.

 

Terwijl we door een goochelaar in de maling genomen worden , stelt Andre voor om in de pauze buiten te gaan staan met de stoelmassages. Hij was net voor zich zelf begonnen, sinds een week verliefd en straalde van oor tot oor. Buiten stonden ook de bewoners voor een frisse neus. Op een afstand keken ze toe hoe wij onze stoelen installeerden. Eerst was er wantrouwen maar dat veranderden in vertrouwen. Bijzondere verhalen van bijzondere mensen. Wat een mooie dag!

 

De file op de terug weg kon mij niet deren. Alleen al als ik dacht aan de legendarische uitspraak “Bij de stoelmasseurs kun je je drukpunten na laten kijken “ schoot ik alweer in de lach.

 

Ik hoop dat we ooit nog een maatschappij vormen waarbij het heel normaal is dat je regelmatig “je drukpunten laat controleren”. Dat gaat er ongetwijfeld voor zorgen dat we uiteindelijk minder controles bij de doctoren nodig hebben. In het kader preventief aan je gezondheid werken voorkomt dit een ontwikkeling in klachten.

 

Pin It on Pinterest