De herfst laat van zich horen. De regen stroomt naar beneden terwijl de wind de dakpannen lichtelijk oplicht. Als mens zijn we onderdeel van de natuur. Het is nu tijd om naar binnen keren zoals de natuur ook zijn energie langzaam terug trekt. Alles wordt langzamerhand minder uitbundig. De vrolijkheid van de zomer wordt steeds meer losgelaten. Zoals de bladeren van de bomen vallen.

Dan is je innerlijke stem hoorbaarder. Wat maak jij jezelf wijs, wat vertel jij jezelf iedere keer weer. Is het zinvol?

Herfst is ook bij uitstek de tijd dat depressie de boventoon kan voeren omdat de energie naar binnen gericht is. Een energie die moeilijk in beweging te brengen is. Het kost veel energie om hieruit te komen.  Vaak gaat het gepaard met een gevoel van eenzaamheid. Het gevoel geen interactie te hebben met je omgeving, dat je niet gezien en begrepen wordt. Mensen zijn van nature sociale wezens waarvoor interactie met de omgeving belangrijk is

.

De week tegen de eenzaamheid

Tegenwoordig bestaat er in deze maatschappij “De week tegen de eenzaamheid”. De maatschappelijke tendens is dat steeds meer mensen eenzaam zijn. Dus besteden we goed bedoeld een week aandacht aan eenzaamheid.
Misschien denk je dat het alleen gaat over ouderen die bijvoorbeeld hun partner hebben verloren. Maar nee, er lopen tegenwoordig ook veel jongeren rond met gedachten over het beëindigen van hun leven. Ze voelen zich eenzaam en depressief.
Wat gaat er mis waar missen mensen die interactie met elkaar? 

Voor de Lock down werd de maatschappij beheerst door prestatie drang op scholen en werk. Wat gepaard gaat met heel veel stress met als motivatie geld en macht. “Het maken in de maatschappij”
De mens als mens is geen tijd voor. Iedereen wordt in hokjes en kaders geplaatst. Als jij daar niet in past dan ben je een probleemgeval.
Dan moet er onderzocht worden in welk kader men jou kan plaatsen zo dat daar een omgangsmodel aan gekoppeld kan worden. Zodat men aan de hand van het model met jou kan omgaan. Dit is sterk van toepassing op jongeren. Authentiek zijn en je eigen natuurlijke ritme volgen mag niet meer.
Aangezien de groep jongeren, die het nodig heeft zijn eigen stroming te volgen, steeds groter wordt. Krijgen we steeds meer probleemjongeren, die eigenlijk helemaal geen probleem zouden zijn als volwassen leren naar hun behoeften te luisteren.
Deze jongeren worden eenzaam omdat niemand ze begrijp, of naar hun luistert en vraagt wat zij willen. Ze worden uit hun natuurlijke kracht gehaald om in deze hokjes maatschappij te passen.

 

Welke acties in de week tegen eenzaamheid? 

Wat ik gezien heb zijn deze acties voornamelijk gericht op ouderen. Eenzaamheid bij jongeren is een ander soort problematiek dan bij ouderen. De één staat aan het begin van zijn leven en de ander zit in zijn laatste levensfase.

De eerste activiteit die eenzame ouderen krijgen aangeboden als start van de week is een lekker ontbijtje. Hoe mooi is dat?!
Iemand staat met een grote glimlach voor je deur. Bied jou als verassing een plastic tas aan met een fantastisch ontbijt. Je bent net wakker en wordt vrolijk van dit vriendelijk aanbod van de goedlachse vrijwilliger. Die vervolgens weggaat om andere eenzame mensen blij te maken.
Even maak je hart een sprongetje. “Ze denken aan mij” maar dan slaat de harde realiteit weer toe. Dit geweldige ontbijt moet ik alleen opeten. Er is niemand tegen wie ik kan zeggen; “heerlijk hé”! 

Hoe anders zou het zijn als we eenzame jongeren zouden koppelen aan eenzame ouderen. Dat ze gezellig samen gaan ontbijten. Zodat de oudere tegen een jongere kan zeggen; Jongen, “maak je niet zo druk, in mijn tijd…”

Maar nee, we organiseren een week “tegen de eenzaamheid” want eenzaamheid mag er niet zijn. We zijn er gewoon “tegen”. Want als we eenzaamheid zouden omarmen dan kunnen we niet anders dan “echt” naar de ander luisteren. En als we de ander echt gehoord hebben kunnen we niet anders dan met een zinvolle oplossing komen.

 

 

 

 

 

 

 

 

Pin It on Pinterest